Congressen over elektrische auto’s, project- en stuurgroepen over de aanleg van de nieuwe infrastructuur. Als je de media gelooft, rijden we binnen enkele jaren met z’n allen elektrisch.
Of het nu vooraanstaande wetenschappers zijn, ‘mooi pratende’ politici of journalisten, velen denken dat we binnenkort elke avond met een stekkertje over de oprit lopen, deze in de muur pluggen om de volgende morgen in alle stilte en zonder een spoortje uitstoot naar kantoor of supermarkt te zoeven. En degene die wel sceptisch is, houdt wijselijk zijn mond, want je wilt toch vooral niet bekendstaan als verpester van het elektrische feestje.
Als je het mij vraagt, wordt het de komende jaren absoluut helemaal niets met de elektrische auto. Om tal van redenen. Beginnend met de accuproblematiek. Eindelijk is er een accu die voldoet aan alle eisen; de lithium-ion accu. Probleem met het metaal lithium is dat het schaars is en in handen van landen die er niet zonder slag of stoot afscheid van nemen. Dus de beschikbaarheid is nu en waarschijnlijk ook in de toekomst beperkt. Groot voordeel van li-ion is de relatief hoge energiedichtheid, daarbij is een li-ion accu compacter en lichter dan de nickel cadnium-accu, en hij is sneller op te laden. Maar de capaciteit, waar zo hoog over wordt opgegeven, blijkt in de praktijk behoorlijk tegen te vallen. Onlangs reed ik met de Mitsubishi i MiEV, een auto met een actieradius van 150 kilometer. Da’s al niet geweldig, maar de praktijk bleek veel beroerder. Met een volle accu kwam ik amper 50 kilometer ver. Verzachtende omstandigheden als een lage buitentemperatuur en een niet meer nieuw zijnde accu ten spijt, zelfs voor iemand die louter in stedelijke gebieden kilometers maakt, is dat echt te weinig.
Ik ben geen doemdenker, maar er zijn meer vraagstukken. Heeft iemand er al eens aan gedacht wat er met ons wagenpark gebeurt als we in een korte tijd met z’n allen aan de elektrische auto gaan. De op fossiele brandstof rijdende auto’s worden dan volstrekt onverkoopbaar en dus devalueren ze tot een ongekend dieptepunt. Dat tezamen met de gekelderde restwaardes van de laatste tijd en de gefaseerde afbouwing van BPM, die de prijzen ook geen goed doet, maakt de toekomst van een onderneming in gebruikte auto’s niet echt rooskleurig.
Dat wordt dus exporteren, naar Afrika. Uiteraard gebeurt dat nu al, maar zodra de elektrische auto in grote getale zijn intrede doet, zal het exporteren een grote vlucht nemen. Met onze zucht naar elektrische auto’s maken we dus eigenlijk Afrika mobiel. Daarmee echter neemt de wereldwijde vervuiling niet af, maar juist toe. Elektriciteit voor onze elektrische auto komt namelijk voor het grootste deel uit één van de ruim 200 Europese kolencentrales. Dus de gedachte dat wij C02-neutraal rijden en daarmee de uitstoot van de Afrikanen compenseren, die gaat niet helemaal op.
Mail deze pagina naar een vriend